بهبود کنترل قندخون وحساسیت به انسولین پس از جراحی بای پس معده
6 اکتبر 2015- رایجترین نوع جراحی بای پس معده" Roux-en-Y" می تواند به بهبود دیابت نوع 2 همراه با کاهش وزن منجر شود.
در این تحقیق، محققان به بررسی علت بهبود حساسیت به انسولین در محل های اصلی ذخیره ی گلوکز دربدن، پس از جراحی بای پس معده پرداختند.
نتایج این تحقیق درمجله ی آمریکایی Physiology - Regulatory, Integrative and Comparative Physiologyمنتشر گردید.
انسولین هورمونی است که مسئول اصلی انتقال گلوکز از جریان خون به بافت های بدن برای استفاده در سلولها یا ذخیره ی آن است. ماهیچه های اسکلتی و بافتهای چربی مکانهای اصلی ذخیره ی گلوکز دربدن هستند، حساسیت به انسولین نشاندهنده ی سرعت انتقال گلوکز ازجریان خون به بافتها است چنانچه حساسیت به انسولین کاهش یابد سرعت جذب گلوکز به درون ماهیچه های اسکلتی و بافت های چربی کند شده و منجر به افزایش قند خون می شود. کاهش حساسیت به انسولین درمیان افراد چاق و مبتلا به دیابت نوع 2 شایع است.
محققان نمونه هایی از چربی شکمی و عضلات ران بیماران چاق مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماران چاق غیر دیابتی که کنترل قند خون آنها طبیعی بود، قبل و پس از جراحی بای پس معده تهیه کردند. همه ی بیماران 12 ماه پس از جراحی، کاهش وزن قابل توجهی داشته و حساسیت به انسولین دربدن آنها بهبود یافته بود.
مقدار و فعالیت پروتئین های کنترل کننده ی انسولین در بافت ماهیچه ای و بافت چربی پس از جراحی بای پس معده افزایش می یابد، که این تغییرات موجب افزایش حساسیت به انسولین می شود. دانشمندان بیشترین تغییر را در بافت چربی افراد چاق غیردیابتی درمقایسه با بیماران دیابتی مشاهده کردند درحالیکه این تغییرات درماهیچه های اسکلتی هر دو گروه از بیماران مشابه بود.
این یافته ها نشان می دهد که بهبود حساسیت به انسولین در ماهیچه ی اسکلتی و بافت چربی منجر به بهبود عملکرد انسولین در کل بدن پس از جراحی بای پس می شود. این تطابق تنها پس از کاهش وزن زیاد، اتفاق می افتد، جالب توجه این است که بهبود در حساسیت به انسولین بیشتر با تغییر در بافت چربی نسبت به بافت ماهیچه ی اسکلتی مشاهده می شود، که نشاندهنده ی نقش بیشتر بافت چربی درحساسیت به انسولین است.
این تحقیق توسط محققان دانشگاه کوپنهاگ با همکاری محققان شرکت نوونوردیسک و بیمارستان و دانشگاه Aarhusدردانمارک انجام شد.
منبع: